Sculpturen mobiel vs stabiel
Elk project vertel ik een verhaal waar mensen aan kunnen deelnemen. De kern van dit verhaal is het ontstaan van een huis dat een thuis wordt en die thuis een plek geven, het weer loslaten, het zoeken, het (terug)vinden, het bijhouden, het verlies van een thuis die door anderen weer ingenomen wordt.
Met elk project bied ik speels een virtuele stad aan. Ik creëer kleine huizen en plaats ze – alsof het een guerilla-actie is – ergens neer. Ik plant die huisjes als dorp in een grote stad of zet ze lukraak neer in de stad of op het platteland.
Wat er verder mee gebeurt, daar heb ik geen vat op. Ofwel worden ze terug opgenomen in de natuur, ofwel worden ze meegenomen. Ofwel blijven ze ergens vergeten achter.
Ik kondig de start van elk project online aan. Het verhaal groeit door bezoekers die er iets mee doen. Zij kunnen een huisje meenemen. Het mag hun thuis worden. Zij delen hun vondst met mij in de ‘virtuele’ wereld waardoor een verbondenheid ontstaat.
Ik bouw een stad die ik mooi vind zonder beperkingen, regels of wetten. De stad verandert (verdwijnt?) speels door de interactie van de bezoekers. Focus van elk project ligt op die interactie, op wat de bezoekers of de natuur ermee doen.
Tot nu toe zijn de inplantingen van de huisjes kleine schetsen en onderdeel van een groter plan...
Beeld met spiegeling naar Anthony Gormley. Den Haag 2022 Voorlinden